شرکت وودساید انرژی، فعال استرالیایی در حوزه انرژی، اعلام کرد که بر اساس توافقی ۲۰ ساله، گاز طبیعی مایع (LNG) را به شرکت «قطر انرژی» عرضه خواهد کرد. این قرارداد در عمل یک چرخه دلالی است؛ به‌گونه‌ای که استرالیا در جایگاه واسط و خریدار اولیه عمل کرده و سپس کالا را به مقصد نهایی می‌رساند.
دلیل شکل‌گیری این چرخه، بسته بودن تنگه هرمز و عدم امکان صادرات مستقیم گاز طبیعی از خاک قطر است. در شرایطی که مسیر انتقال اصلی انرژی خلیج فارس مسدود شده، قطر برای تدارک نیازهای انرژی بازارهای هدف مجبور شده است از مسیرهای جایگزین و از طریق ثالث‌ها تأمین کند.
این قرارداد، بار دیگر ابعاد راهبردی کنترل تنگه هرمز بر جغرافیای انرژی جهان را آشکار می‌کند. ایران با اختیار بر این گلوگاه، قدرت تعیین‌کننده‌ای در جهت‌گیری جریان‌های LNG و مبادلات انرژی خاورمیانه دارد و کشورهای درگیر، از جمله قطر و استرالیا، چارچوب عملیاتی خود را متناسب با این واقعیت زمینۀ استراتژیک تنظیم می‌کنند.
کارشناسان بازار انرژی معتقدند که این مدل ۲۰ ساله همکاری، نشان‌دهنده‌ی آن است که حتی بازیگران بزرگ انرژی جهان نیز در بلندمدت، خود را با محدودیت‌های ژئوپلیتیک تنگه هرمز تطبیق می‌دهند و ایران در این معادله، محور غیرقابل‌جایگزینی باقی می‌ماند.
