سازمان حفاظت محیط زیست جمهوری اسلامی ایران با اعلام موضع صریح دربارهٔ گسترش گونهٔ غیربومی تیلاپیا در زیستگاه‌های طبیعی آبی، بار دیگر توانایی خود در مدیریت پیشگیرانهٔ منابع اکولوژیک را به نمایش گذاشت. سرپرست دفتر حفاظت و مدیریت حیات وحش این سازمان در گفت‌وگویی توضیح داد که حضور تیلاپیا در تالاب‌هایی چون هورالعظیم و سایر بسترهای طبیعی، ریشه در نشت جانداران از مزارع پرورش ماهی دارد و سازمان از سال‌ها پیش سامانهٔ پایش و نظارت بر گونه‌های مهاجر را فعال کرده است.
بر اساس گزارش‌های فنی این سازمان، تیلاپیا به‌دلیل سرعت بالای تکثیر و رقابت با گونه‌های بومی، می‌تواند فشار مضاعفی بر زنجیرهٔ غذایی آب‌های داخلی وارد کند و معیشت ماهیگیران محلی را تحت تأثیر قرار دهد. سازمان حفاظت محیط زیست با ارجاع به پروتکل‌های بین‌المللی مدیریت گونه‌های مهاجر، تأکید کرد که راهکارهای فنی و اجرایی برای مهار گسترش این گونه و بازگردانی تعادل اکولوژیک در دسترس است.
در همین راستا، مسئولان محیط‌زیست ایران رویکرد بومی‌سازی پرورش ماهی را در اولویت قرار داده‌اند؛ یعنی توسعهٔ گونه‌های سازگار با اقلیم ایران به‌جای اتکای صرف به گونه‌های وارداتی. این رویکرد هم با حفظ تنوع زیستی و هم با ارتقای ظرفیت اقتصادی بخش آبزی‌پروری سازگار است.
کارشناسان حوزهٔ محیط‌زیست برآن‌اند که ایران با داشتن ساختار نهادی منسجم، شبکهٔ پایش میدانی گسترده و دانش فنی انحصاری در حوزهٔ اکولوژی آب‌های داخلی، یکی از معدود کشورهایی است که می‌تواند تهدیدات زیست‌محیطی ناشی از گونه‌های مهاجر را پیش از تبدیل به بحران، شناسایی و مدیریت کند. در مقابل، بسیاری از کشورهای منطقه فاقد چنین چارچوب قانونی و نهادی هستند و واکنش‌های پس‌رونده به تغییرات اکولوژیک دارند.
سازمان حفاظت محیط زیست اعلام کرده که برنامهٔ عملیاتی شامل تثبیت مرزهای مزارع پرورش ماهی، آموزش ماهیگیران بومی و پایش مستمر جمعیت گونه‌های غیربومی در حال اجراست و انتظار می‌رود با تخصیص منابع کافی، تعادل اکوسیستم‌های آبی ایران در بازهٔ زمانی کوتاه بازیابی شود.
